ارادت و کردار
9 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان


امام رضا علیه السلام فرموده‌اند:
إِذَا تَزَوَّجْتَ فَاجْهَدْ أَلاَّ تُجَاوِزَ مَهْرُهَا مَهْرَ اَلسُّنَّةِ وَ هُوَ خَمْسُمِائَةِ دِرْهَمٍ فَعَلَى ذَلِكَ زَوَّجَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ تَزَوَّجَ نِسَائَهُ؛ (فقه الرضا علیه السلام ، ج 1 ، ص 234)
«هنگام ازدواج، بکوش که مهریّه، از مَهرالسُّنّه بیشتر نشود، و مَهرالسُّنّه پانصد درهم نقره است. پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله مهریه دیگران و نیز همسران خود را همین مقدار قرار می‌داد.»

ما ایرانیان

ارادت‌ورزی ما ایرانیان به امام رضا علیه السلام کم‌نظیر است و مثال‌زدنی. هیچ مزاری در جهان، به اندازه حرم رضوی، زائر ندارد. خوشا حال ما ایرانیان با این ارادت‌ورزی‌مان! زهی سعادت ما با این میزبانی‌مان! این به جای خود محفوظ. اما ما، در میزان سنجش کردار، با این سخن امام رضا علیه السلام درباره مهریه، چه جایگاهی داریم؟ شرط اخلاص در ارادت، اطاعت «مرید» از «مراد» است. ما هنگام ازدواج جوانانمان و تعیین مهریه همسران، چقدر آن حضرت و خدای آن حضرت و جد ایشان را در نظر می‌آوریم؟ و آن‌گاه که در حرم ملکوتی ایشان هستیم و با آن امام محبوبمان دلگویه‌های ارادتمندانه و عاشقانه داریم، اگر این سخن ایشان درباره مهریه و آسانگیری در مسائل مادی ازدواج جوانانمان را به یاد آوریم، شرمنده نمی‌شویم؟
شیعه یعنی رهرو و پیرو؛ نه تنها به اسم، که به عمل، و نه فقط در برخی کارها، که در همه کردارها ، و نه در پاره‌ای از زمان‌ها و مکان‌ها، که همه‌جا و همه‌وقت.

علی‌اکبر مظاهری
۹۷/۷/۲۸